WIA-beoordeling: kijk verder dan alleen het laatste loon
Wie werknemers goed wil voorbereiden op een WIA-beoordeling, doet er verstandig aan om nét even verder te kijken dan de standaard uitleg. Want ja, het maatmanloon kennen we allemaal. Maar het leerstuk van de niet gerealiseerde toekomstverwachting? Dat blijft vaak onder de radar — en dat is zonde.
Waarom? Omdat het direct invloed kan hebben op het arbeidsongeschiktheidspercentage. En dus op de uiteindelijke uitkomst van de beoordeling. Tijd om dat scherp op het netvlies te krijgen.
Het maatmanloon: de basis van de beoordeling
Het maatmanloon vormt de kern van de WIA-systematiek. Simpel gezegd: het is het loon dat iemand verdiende vóór de eerste ziektedag. Dit loon wordt gebruikt om te bepalen in hoeverre iemand nog kan verdienen.
De rekensom daarachter is bekend:
- Maatmanloon (oude loon)
- Min resterende verdiencapaciteit (theoretische functies)
- Is het arbeidsongeschiktheidspercentage
👉 Hoe hoger het maatmanloon, hoe groter het verschil — en dus hoe hoger het arbeidsongeschiktheidspercentage.
En precies daar zit de crux.
Uitzonderingen die het verschil maken
Hoewel het laatste verdiende loon het uitgangspunt is, zijn er belangrijke uitzonderingen die het maatmanloon kunnen verhogen.
Medische afzakker
Een klassieker. Wanneer iemand vanwege gezondheidsklachten al vóór de ziekmelding minder is gaan werken of een lager betaalde functie heeft geaccepteerd, kan worden teruggekeken naar het eerdere (hogere) loon.
Maatmaninkomensgarantie
Heb je eerder al een WIA-beoordeling gehad? Dan geldt: het maatmanloon wordt niet lager vastgesteld dan destijds. Een soort vangnet dus.
Niet gerealiseerde toekomstverwachting: het vergeten goud
En dan de categorie die in de praktijk opvallend weinig aandacht krijgt: de niet waargemaakte toekomstverwachting.
In de kern komt het hierop neer:
Als aannemelijk is dat een werknemer zonder ziekte op korte termijn meer zou zijn gaan verdienen, mag dat worden meegenomen in het maatmanloon.
Denk aan situaties zoals:
- Een promotie die al in gang was gezet
- Een functiewijziging met hoger salaris
- Concrete salarisverhogingen die eraan zaten te komen
Wordt iemand ziek vóórdat deze stap gerealiseerd wordt? Dan kan er tóch gerekend worden alsof die stap al gezet was.
💭 En daar wringt het vaak: dit vraagt om onderbouwing én initiatief. Het komt zelden vanzelf op tafel.
⚠️ Maatmanloon vs. dagloon: haal ze niet door elkaar
Een belangrijke nuance die in gesprekken nog weleens misgaat:
- Maatmanloon → bepaalt het arbeidsongeschiktheidspercentage
- Dagloon → bepaalt de hoogte van de uitkering in euro’s
Een hoger maatmanloon betekent dus niet automatisch een hogere uitkering. Wel kan het ervoor zorgen dat iemand in een zwaardere arbeidsongeschiktheidsklasse valt.
En dat maakt indirect wél verschil.
Conclusie: benut wat er al is
De WIA-beoordeling is geen puur rekenkundige exercitie. Het is ook een kwestie van het juiste verhaal vertellen — onderbouwd en compleet. De niet gerealiseerde toekomstverwachting is daar een krachtig, maar onderbenut onderdeel van. Voor professionals in HR en verzuim ligt hier een duidelijke kans om meer recht te doen aan de werkelijke situatie van werknemers.
🧾 Samenvatting
- Het maatmanloon bepaalt het arbeidsongeschiktheidspercentage
- Uitzonderingen zoals medische afzakker kunnen dit verhogen
- Niet gerealiseerde toekomstverwachting is vaak onbenut maar waardevol
- Proactieve voorbereiding maakt aantoonbaar verschil