De WIA wordt duurder en duurder.
Voor 2027 wordt gerekend op 91.300 nieuwe WIA-uitkeringen, tegenover 83.200 in 2026. Vooral de WGA-instroom stijgt stevig. Tegelijkertijd lopen ook de werkgeverspremies verder op. Dat maakt langdurig verzuim steeds nadrukkelijker een financieel risico.
Een goed dossier is niet hetzelfde als goede regie
Een compleet dossier blijft belangrijk. Zeker bij de RIV-toets, een eventuele loonsanctie en bij discussies over WGA-lasten. Maar uiteindelijk voorkom je WIA-instroom niet met een perfect ingevuld formulier.
De echte winst zit eerder in het proces. Bijvoorbeeld door tijdig te signaleren dat herstel stagneert, kritisch te kijken naar de mogelijkheden in spoor 1, niet te laat arbeidsdeskundig onderzoek in te zetten en snel door te pakken wanneer spoor 2 nodig wordt.
Het dossier moet aantonen wat je hebt gedaan. Het dossier mag nooit het doel op zichzelf worden.
Waar blijven kansen liggen?
Daar valt naar mijn idee bij veel werkgevers nog wat te winnen. Zijn alle mogelijkheden onderzocht? Is de belastbaarheid veranderd? Is passend werk echt voldoende verkend? Is een interventie nog effectief? Zijn er mogelijkheden buiten de eigen organisatie? En wordt bij veranderende omstandigheden ook opnieuw beoordeeld of de gekozen aanpak nog klopt?
Juist in langdurige dossiers ontstaat snel gewenning.
Iemand moet het geheel bewaken
Bij langdurig verzuim zijn vaak veel partijen betrokken: werkgever, bedrijfsarts, arbodienst, arbeidsdeskundige, casemanager, verzekeraar en re-integratiebedrijf. Dat heeft voordelen, maar ook een risico. Iedereen kijkt naar zijn eigen stukje.
Daarom is één vraag wat mij betreft steeds belangrijker:
Wie bewaakt het totaalplaatje?
Wie ziet dat een spoor 1-traject eigenlijk al maanden weinig perspectief meer biedt? Wie signaleert dat een werknemer meer kan dan enkele maanden geleden? En wie controleert of een kans die in een rapport wordt genoemd ook daadwerkelijk wordt opgepakt?
Daar zit uiteindelijk de kern van goede schadelastbeheersing.
Preventie is meer dan ziekte voorkomen
Preventie wordt vaak gezien als alles wat je doet vóór iemand uitvalt. Maar bij arbeidsongeschiktheid is preventie breder. Het gaat ook om voorkomen dat tijdelijk verzuim onnodig langdurig wordt. Voorkomen dat kansen op werk blijven liggen. En voorkomen dat pas vlak voor einde wachttijd wordt ontdekt dat eerdere bijsturing mogelijk was geweest.
Met de verwachte stijging van de WIA-instroom wordt dat alleen maar relevanter.
Conclusie
De oplopende WIA-instroom en premies maken één ding duidelijk:
grip op langdurig verzuim wordt steeds belangrijker. Een goed dossier hoort daarbij, maar echte grip ontstaat door eerder signaleren, kritisch blijven kijken en tijdig handelen.
Onze belangrijkste aandachtspunt voor 2027?
Zorg niet alleen dat je achteraf kunt uitleggen wat je hebt gedaan. Zorg vooral dat je onderweg geen kansen hebt gemist.
Want administratie kun je herstellen. Een gemiste re-integratiekans vaak niet.
Samenvatting
- De verwachte WIA-instroom stijgt in 2027 fors.
- Een goed dossier is belangrijk, maar goede regie is belangrijker.
- De grootste winst zit in eerder signaleren en tijdig bijsturen.
- Voorkom vooral dat re-integratiekansen onderweg blijven liggen.